Blog

Meer en meer krijgen we vragen naar de geheimen van de keuken van Hindeheuvel. De recepten van de gerechten die we onze gasten voorzetten blijken nogal eens gewild! Ook al omdat veel gasten het gezonde vegetarische eten zo goed bevalt dat ze het thuis willen voortzetten.
In de blog wil ik af en toe wel eens een keukengeheimpje prijsgeven.
Bij deze het eerste (snelle) recept van:

Spinazie pesto pasta met tofu 6 personen

2 zakken biologische diepvries spinazie van 600 gram (of een kilo verse)
2 Tagliatelli nestjes per persoon
300 g champignons
1 pakje tofu (even kleinsnijden) of basilicum tofu 200g
2 uitjes middelgroot
1,5 pakje sojacuisine of kookroom (400ml in totaal)
2 kleine potjes basilicum pesto, of zelfgemaakte pesto (190 g in totaal)
Peper en zout, evt beetje groentebouillon
Laat de tofu in de pesto marineren. Dan uien fruiten, champignons erbij en dan de sojacuisine, als laatste de pesto met tofu. Ongeveer 20 minuten laten garen. Intussen de pasta en de spinazie gaar koken.

Opdienen:
Spinazie goed uit laten lekken en op verwarmd bord uitspreiden. Daarop een hoopje pasta. Overgieten met de saus. Garneren met een blaadje basilicum of een half eitje.

Bron: Dit recept is een aangepaste vegetarische versie van het recept dat ik ooit van m’n vriendin Mieke kreeg.

Kijk voor meer recepten af en toe op deze blog!

De kop is er weer af mogen we wel zeggen! Vier weken met diverse prachtige programmas zitten er al weer op dit nieuwe jaar. Retraites, coachopleidingen en een vrouwenweek.

We begonnen met een hele rustige retraite midweek in februari, die we zelf organiseerden. Direct gevolgd door de MatriXcoach opleiding van Ingrid Stoop. Ingrid hield wel van een wandelingetje, dus iedere middag na de lunch haalden we een frisse neus en lieten zo de gasten de mooie natuur rond Hindeheuvel zien.

Daarna alleen maar vrouwen over de vloer tijdens de vrouwenweek, die Diana Bergsma bij ons organiseerde. Peter voelde goed aan dat hij eigenlijk te veel was en ging ziek in bed liggen (och, hij was echt ziek!)

En op dit moment ervaren de gasten hoe een retraite midweek hier kan zijn. Soms heel stil, en af en toe met mooie muziek,ontspanning in het water, een meditatie…. De natuur heeft zich aangepast, af en toe valt er heel rustig een enkele vlok sneeuw.

En ondertussen beginnen de crocussen kleur te bekennen. Dus nog even en de tuin is weer omgetoverd in de mooiste voorjaarskleuren van alle bollen die de hele winter hebben liggen wachten!

Terwijl het zo heerlijk lijkt met de zon in huis is het buiten echt winter geworden. Niet alleen in Nederland, ook hier in de Eifel ligt er een lekker laagje sneeuw. Net genoeg voor het nodige winterplezier. Op de slee in de tuin de helling af, of naar de skipiste in Prüm of op de Schwarze Mann. En de wegen zijn mooi schoon, dus onderweg geen problemen.

Vanmiddag een stukje gewandeld met de hondjes terwijl het zonnetje lekker de sneeuw om ons heen liet schitteren. Het uitzicht vanaf Hindeheuvel is dan nog mooier dan anders, een witte wereld zo ver als je kunt kijken.
En de dieren verraden zich dan ook door hun sporen in de sneeuw. Er waren weer grote herten in onze wei geweest.

Morgen wagen wij ons weer op de pistes, eens kijken of het nog lukt om een afdalinkje te maken. En als m’n ongetrainde spieren het niet meer houden, dan ben ik snel in de hut halverwege de piste te vinden, onderuit gezakt achter een warme drank!

Een korte wandeling maakte ik vanochtend. Een stiltewandeling vind ik altijd heerlijk. Je merkt dan zoveel meer van alles wat er om je heen is. Het bos rook heerlijk en de ochtendnevel maakte het zicht beperkt, maar toverde het bos om in een mystiek landschap. Enkele vogels lieten zich door het gekraak van de takken onder m’n voeten opschrikken. In je eentje is het natuurlijk niet zo moeilijk om een stiltewandeling te doen. Peter is nog niet terug van de vakantiebeurs in Amsterdam dus liep ik alleen door het bos.

Vlak voor dat ik een open stuk bereikte hoorde ik iets. En toen zag ik ze, vier grote herten keken mijn kant op. Ze aarzelden of ze zouden blijven staan of niet. Ze stonden toch heel dicht bij, ik kon goed zien dat ze nog lekker in hun dikke wintervacht zaten. Ik bleef stil naar het viertal staan kijken, en zij keken terug. En opeens was het kennelijk genoeg, ze besloten te gaan. In een rustig galopje gingen ze over het land naar de bosrand aan de andere kant. Ze sprongen over een hek en weg waren ze.

Ik voelde me net als altijd wanneer ik herten van dichtbij zie. Heerlijk verbonden met het leven en de natuur en dankbaar dat ik dat mee mocht maken. Het is niet voor niets dat gezegd wordt dat de hinde je leidt naar de kern en naar de spirituele kant van het bestaan.

Toen ik terug kwam bij de poort van Hindeheuvel brak de zon door. In het heerlijke zonlicht laadde ik een kruiwagen vol hout uit de voorraad en liep voldaan naar binnen om de haard aan te gaan steken, waar ik nu lekker van de vlammen zit te genieten terwijl ik dit berichtje schrijf. Mijn dag kan niet meer stuk.

Gisteren werden we wakker met een mooi wit landschap om ons heen. Het was een dun laagje en de zon liet het al snel smelten, maar Koning Winter heeft de eerste speldenprik uitgedeeld. En dat is prima, zo richting Kerst!

Vandaag konden we even geen sneeuw gebruiken. Want er stond een gevaarlijk karwijtje op het programma. Eén van de grote eiken achter het huis vertoonde de laatste maanden een grote scheur. Levensgevaarlijk als het gaat stormen en hij het begeeft. Dus kwamen er een paar mannen uit het dorp met een zware tractor om de boom veilig naar beneden te halen. Want zonder een stevige kabel aan de tractor zou de boom bij het omzagen op de schutting vallen.

Toen de draad strak gespannen stond werd de kettingzaag erin gezet en kwam de boom onder luid gekraak naar beneden. De klus was zo geklaard en na een gezellig bakje koffie namen we weer afscheid van de deskundige bomenvellers. Ons werk begon toen pas, want de tuin lag bezaaid met een enorme hoop van wat eens een grote boom was. En voordat dat in onze open haard ligt……

Een filmpje van de vallende boom vind je op http://www.facebook.com/anja.puijman

Vandaag bezochten we de Weihnachtsmarkt in Bernkastel-Kues. Vanuit Hindeheuvel ben je daar zo. Het is een prachtig stadje aan de Moezel met vakwerkhuisjes uit de Middeleeuwen. De straatjes zijn dan ook heel smal, met hier en daar een pleintje. Een prachtig decor voor een kerstmarkt natuurlijk.

Midden op een van de grootste pleintjes staat een huis met een levensgrote adventskalender op de luiken geschilderd. Dat is de trots van de kerstmarkt. We hebben er dan ook maar even een foto van gemaakt.

In de kraampjes verkopen ze allerlei kerstversieringen, sieraden, sjalen en mutsen, soms zelf gebreid, kruiden, heerlijk geurende plaatselijke lekkernijen, Moezelwijnen en ook de glühwein ontbreekt natuurlijk niet.

Na het shoppen vonden we een overdekt terras aan de Moezel, waar we in de middagzon nog even konden nagenieten.
Fijn hoor, zo’n middagje kerstmarkt om de hoek!

Maandag begon er weer een retraite midweek op Hindeheuvel. Een weekje rust midden in de natuur.
Stil is het hier altijd, zowel ’s nachts als tijdens de stiltewandelingen overdag. En zowel gisteren als vandaag maakte de zon de wandeling weer erg de moeite waard!

Prachtige stralen zonlicht dringen nu ver het bos in, en waar nog een beetje ochtendnevel hangt is de sfeer bijna sprookjesachtig. Als je het bos uit komt steekt het groene glooiende landschap mooi af tegen de blauwe lucht.

Ook ’s middags is het heerlijk buiten, dan zitten we zelfs lekker op het terras. En als het dan aan het eind van de middag weer wat frisser wordt, steken we binnen lekker de open haard aan. En zo genieten we van wat ooit door de kracht van de zon heeft kunnen groeien.

Straks doen we de Osho Kundalini Meditatie, maar nu eerst de keuken in voor een gezonde maaltijd!

Natuurlijk past het helemaal in onze missie om de was te drogen op een milieu vriendelijke manier, in de frisse buitenlucht. En daar helpt het weer ons geweldig mee, zelfs al is het inmiddels november. Want ook vandaag kon de was weer heerlijk aan de lijn in het zonnetje droog wapperen.

En het is niet alleen goed voor het milieu, het ruikt ook nog eens heerlijk als het beddengoed buiten heeft gehangen!

In drukke periodes heeft onze waslijn het soms zwaar te verduren, dan hangt er een bonte verzameling beddengoed aan.

Zojuist  zwaaiden Peter en ik de laatste gasten van het NLP weekend uit. De Vidarte cursisten van de Master Practitioner hebben een weekend lang kunnen oefenen voor hun examen. Er is hard gewerkt en veel geoefend. Zelfs op zaterdagavond was er nog een groepje bezig, terwijl de rest gezellig bij de open haard zat of in het zwembad dreef.

De groepsruimte was de favoriete oefenplek. In alle stilte en een enkele keer zelfs op de rustgevende Ohm klanken van een cd van Hein Braat werden prachtige intakes en interventies neergezet. Soms bleef er na de oefening nog iemand hangen, toen ik er gisteravond het licht uit ging doen kwam één van de deelnemers nog onder een meditatiedekentje vandaan.

Ter afsluiting vanmiddag maakten we nog een mooie wandeling door de herstkleuren in het bos. En de zon was na afloop warm genoeg voor koffie en thee op het terras!

Het najaar is altijd een mooi seizoen voor een retraite. Dat hebben we ook pas weer mogen ervaren. In de retraite week van 17 oktober was het heerlijk om binnen in de meditatieruimte te zijn en de stilte en de kleuren van de herfst aan de andere kant van het glas te ervaren.

Op 21 november start er weer een midweek, vier dagen met rust en meditatie. Ook geschikt voor als je nog nooit een retraite hebt gedaan, of als je eens wilt kennis maken met verschillende vormen van meditatie.
Elke ochtend en avond doen we een meditatie met de groep. En dat kan in onze mooie meditatie ruimte, op yogamatjes, of in het warme zwembad op drijfkussentjes. Maar we gaan ook naar buiten, bijvoorbeeld voor een stiltewandeling.
De middag heb je voor jezelf. Je kunt er voor kiezen om die in stilte door te brengen. Of om te wandelen. We hebben heel wat wandelmogelijkheden in de directe omgeving.
In een retraite gun je jezelf de rust om wat er van binnen leeft naar buiten te laten komen, en ben je minder bezig met alle indrukken die je normaal van buitenaf krijgt. Ook creatief bezig zijn kan daarbij helpen. Regelmatig pakt iemand wat tekenmateriaal of gaat aan de slag met klei, het staat ervoor klaar.

Informatie over de retraites van deze winter vind je bij Activiteiten en de data onder Programma